
روزنامه «کار و کارگر» امروز (پنجشنبه ۲۱ خرداد ۱۴۰۵) روی جلدش یک پیام صریح و تلخ دارد:
«تورم، تمام تاثیر حقوق ۱۴۰۵ را بلعید.»

این فقط یک تیتر نیست. این اعتراف رسمی به شکست سیاستهای دستمزدی در برابر تورم جهشی است. آن هم در شرایطی که خیلی از کارگران هنوز چک فروردین و اردیبهشت خود را هم کامل دریافت نکردهاند.
در ابتدای سال ۱۴۰۵، شورای عالی کار پس از کشوقوسهای فراوان، حداقل مزد را حدود 70 درصد افزایش داد. در آن زمان، فعالان کارگری گفتند این رقم هنوز بسیار پایینتر از نرخ تورم است. اما دولت و کارفرمایان گفتند «بیش از این توان پرداخت نداریم».
حالا، فقط چند ماه از سال نگذشته، همان پیشبینیهای تلخ به واقعیت پیوسته. تورم نقطهبهنقطه اردیبهشت ۱۴۰۵ به بالای ۴۵ درصد رسیده و تورم خوراکیها (که سفره کارگر را مستقیماً هدف میگیرد) از مرز ۷۰ درصد عبور کرده است.
نتیجه: آن 70 درصد افزایش حقوق، نه تنها هیچ قدرت خرید اضافهای به کارگر نداد، بلکه بخشی از قدرت خرید سال قبل او را هم بلعید.
سخنگوی یکی از کانونهای هماهنگی شوراهای اسلامی کار گفت:
«کارگران در فروردین و اردیبهشت با چکهای برگشتی و تأخیر در پرداخت مزایا دست و پنجه نرم میکنند. از آن طرف، قیمت هر دلار آزاد به کریدور هشتم رسیده و قیمت مرغ و گوشت و برنج هر هفته رکورد میزند.
وزیر کار اگر یک وجدان داشته باشد، باید فردا جلسه فوری شورای عالی کار را تشکیل بدهد و بازنگری دستمزد را در دستور کار بگذارد. در غیر این صورت، اعتراضات کارگری وارد مرحله جدیدی خواهد شد.»
کارشناسان اقتصادی میگویند دولت دو راه بیشتر ندارد:
راه اول: شیر پول چاپ کند و یارانه دستمزد بدهد (که تورم را بدتر میکند).
راه دوم: قدرت چانهزنی کارگران را در برابر کارفرمایان افزایش دهد و صندوقهای بیمه بیکاری را تقویت کند (که زمانبر است).
اما کارگران یک راه سوم میخواهند: جلسه فوری شورای عالی کار و بازنگری حقوق و دستمزد، نه با منطق بودجه دولت، بلکه با منطق خط فقر و سبد معیشت.
تیتر امروز «کار و کارگر» یک هشدار جدی است. اگر شورای عالی کار تا پایان خرداد به جلسه فوری بازنگری دستمزد فراخوانده نشود، تابستان ۱۴۰۵ را باید با اعتراضات گسترده کارگری آغاز کنیم. آن وقت دیگر دیر شده است.